مقامات بهداشتی در شهر نیویورک با افزایش موارد بیماری نادر مرتبط با ادرار موش دست و پنجه نرم می کنند، به ویژه در میان کارکنان بهداشتی که به طور معمول در معرض این آفات هستند. این روند نگران کننده تنها یک سال پس از آن رخ می دهد که شهر یک “تزار موش” را برای رهبری تلاش ها علیه جمعیت جوندگان منصوب کرد. موارد لپتوسپیروز ، بیماری ناشی از قرار گرفتن در معرض ادرار موش، افزایش قابل توجهی داشته است و کارکنان سرویس بهداشتی به طور نامتناسبی تحت تأثیر قرار گرفته اند. به گفته هری نسپولی، رئیس انجمن لباس پوشان بهداشت ، برخی از کارگران علائم شدیدی را تجربه کرده اند، به طوری که یکی از آنها حتی آخرین مراسم را قبل از بهبودی دریافت کرده است.
اداره بهداشت و بهداشت روان شهر نیویورک هفته گذشته به دنبال بستری شدن یکی دیگر از کارکنان بهداشتی که علائم بیماری را نشان می داد، هشداری صادر کرد. علیرغم تلاش‌ها برای پاکسازی خیابان‌ها، موش‌ها همچنان حضور دارند و خطراتی را برای سلامتی کسانی که با آنها در تماس هستند به همراه دارند. در سال 2023، شهر نیویورک بیشترین تعداد موارد لپتوسپیروز را با 24 فرد مبتلا گزارش کرد. این افزایش قابل توجه در سال جاری ادامه یافت و شش مورد قبلاً تا 10 آوریل ثبت شد و نگرانی مقامات بهداشتی را تشدید کرد.
داده‌های وزارت بهداشت روند نگران‌کننده‌ای را نشان می‌دهد، به طوری که تقریباً یک چهارم موارد گزارش شده تنها در سال 2023 رخ داده است. این بیماری طی دو دهه گذشته جان شش نفر را گرفته است و موارد آن عمدتاً مردان میانسال را در سراسر بخش های شهر تحت تأثیر قرار می دهد. کارگران بهداشتی، به ویژه، به دلیل تعاملات مکرر با محیط های آلوده به موش، با خطرات بالای ابتلا به لپتوسپیروز مواجه هستند. دستکش‌های مرطوب، که در میان کارگرانی که زباله‌ها را جابجا می‌کنند، رایج است، با اجازه دادن به ادرار موش برای نفوذ به پوست، حساسیت به این بیماری را افزایش می‌دهد.
با وجود تلاش‌ها برای کاهش خطرات، از جمله توصیه به کارگران برای تعویض مرتب دستکش‌ها، کارکنان سرویس بهداشتی همچنان آسیب‌پذیر هستند. با توجه به شدت بالقوه وضعیت، لایحه ایالتی با حمایت اتحادیه با هدف ارائه مزایا به کارگران آسیب دیده و خانواده های آنها است. هم اداره بهداشت شهر و هم مسئولان بهداشت به طور فعال برای آموزش کارگران و اجرای اقدامات پیشگیرانه تلاش می کنند. توصیه ها شامل پوشیدن دستکش و اجتناب از دست زدن به صورت با دستکش کار برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض.
علاوه بر این، تغییر شهر به سمت دفع زباله های کانتینری با هدف کاهش تماس مستقیم بین کارگران و زباله های بالقوه آلوده است. انتظار می رود تلاش برای محدود کردن جمعیت موش ها خطر انتقال را کاهش دهد. لپتوسپیروز از طریق تماس مستقیم با آب، خاک یا غذای آلوده که عمدتاً از ادرار حیوانات آلوده منشاء می گیرد، منتقل می شود. علائم متفاوت است اما می تواند شامل تب، سردرد، اسهال و یرقان باشد که در موارد شدید منجر به نارسایی اندام می شود.
تغییرات آب و هوایی ممکن است گسترش بیماری را تشدید کند، زیرا شرایط گرمتر و مرطوب‌تر، محیط‌های مساعدی را برای بقای باکتری‌ها ایجاد می‌کند. مقامات بهداشتی بر اهمیت گزارش سریع ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی برای پیگیری و مدیریت موثر موارد تاکید دارند. مرگ اخیر جغد فراری از باغ وحش مرکزی پارک ، فلاکو، بر ضرورت رسیدگی به جمعیت موش‌ها تاکید بیشتری دارد. سطوح بالای سم موش که در سیستم فلاکو یافت می شود، تأثیرات زیست محیطی گسترده تر اقدامات کنترل جوندگان و نیاز به راه حل های پایدار را برجسته می کند.